Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/6589 K.2017/1964

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişisel verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma ve şantaj suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, savunma, mağdure ile sanığın, olayın adli makamlara intikalinden birkaç ay öncesinden başlamak üzere birçok kez mesajlaşmaları, karşılıklı olarak birbirlerine çıplak fotoğraflarını göndermeleri ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, arkadaşlığını devam ettirmek amacıyla mağdureye şantaj suçu kapsamında bir takım mesajlar göndermesine rağmen bunun haricinde görüştükleri süre içerisinde mağdureye karşı cebir, tehdit veya hile kullandığına ve mağdurenin iradesini etkileyen başka bir nedenle hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı,

bu itibarla onbeş-onsekiz yaş aralığında olan mağdurenin rızası dahilinde sanıkla anal yoldan cinsel ilişkiye girdiği ve bu amaçla sanıkla buluştuğunun kabul edilmesi gerektiği anlaşıldığından, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasında eylemin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu kabul edilerek bu suçtan mahkûmiyetine ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulması,

Mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre mağdurenin, sanığın cebir veya tehditi altında kontür yüklediği hususunda sanığın cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, yağma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Şantaj suçundan yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Şantaj suçunun düzenlendiği TCK'nın 107. maddesinde hapis cezasının yanısıra adli para cezası da öngörüldüğü halde yalnızca hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,