Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/6777 K.2020/595

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılanın aşamalarda özü itibarıyla değişmeyen beyanları ile tüm dosya içeriğine göre, aralarında fikir ve eylem birliği bulunan sanıkların olay günü cebir ve tehditte bulunmak suretiyle katılanı sanık ...’nin kullandığı araca bindirerek olay yerine götürdükten sonra aynı mekanda birbirini takiben zorla ilişkiye girme şeklindeki eylemlerinin zincirleme şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğu nazara alınıp, hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103,

104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün,

önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasından sonra belirlenecek lehe kanuna göre sanıkların atılı suçlardan cezalandırılmaları gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,