Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/749 K.2020/965

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi gereği görüşüldü:

Mağdurenin aşamalardaki beyanları,tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay günü mağdureyi kollarından tutup zorla ahırın içine fırlatmasının ardından kapıyı arkadan kapatmak istediği sırada yanlarına gelen tanık...'in sanığı itekleyerek mağdureyi alıp uzaklaştığı anlaşıldığından, mevcut haliyle sanığın fiziksel temas içeren eylemlerinin bütün halinde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu,

bu suçun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süreyle mağdurenin iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle mağdurenin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği nazara alındığında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşılmakla,

sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 103/1. maddesi ile belirlenen temel cezanın aynı Kanunun 103/4. maddesi artırılması ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,