Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/8135 K.2019/12786

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Mahkemece sanık hakkında hüküm kurulurken 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı TCK'nın 102/3-e. maddesi uyarınca artırım yapılmış ise de, anılan hükmün gerekçesinden de anlaşılacağı üzere suçun yetiştirme yurdu, ceza infaz kurumu, öğrenci yurdu, okul pansiyonu ve hastane gibi insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi halinde sanığın cezasında artırım yapılabileceği,

dava konusu olayda sanığın otobüs içerisinde yolculuk yaparken atılı suçu işlediği ve eylemin gerçekleştiği otobüs TCK'nın 102/3-e. maddesinde “insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamlar” şeklinde tarif edilen yerlerden olmadığından mevcut haliyle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 102/1. maddesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle basit cinsel saldırı suçu kapsamında kalıp, soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi bulunduğu ve kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olarak kamu davasına katılan mağdurenin,

mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesinin ardından dosyaya sunduğu 02.03.2016 günlü dilekçeyle mevcut şikayetinden vazgeçip, sanık müdafisinin de aynı tarihli dilekçe ile şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği anlaşıldığından, vaki feragat nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,