Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/8373 K.2020/6243

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Sanık ... hakkında cinsel saldırı suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve sanık ...'in anılan hükme yönelik temyiz istemi CMK'nın 264. maddesine göre itiraz kabul edilip, bu hususta mahallinde merciince karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin sanık ... hakkında kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında mağdure Nurbanu'ya yönelik cinsel taciz suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup,

sanık hakkında cinsel taciz suçundan doğrudan verilen 2.000 TL adli para cezasının miktarı itibarıyla CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın söz konusu hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,