KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2016/8655 E., 2020/5286 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Kasım 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Çocuğun cinsel istismarı (mağdure ...'ya yönelik), cinsel saldırı (mağdure ...'ye yönelik
- Hüküm
- Cinsel saldırı suçundan mahkumiyet (her iki mağdureye karşı ayrı ayrı
Karar Metni
326 kelime·2 dk okuma
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurusunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;
Mağdure ...'nin aşamalardaki beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre sanığın olay günü adı geçen mağdurenin kalçasına vurup sıkarak kaçması şeklindeki ani ve kesintili gerçekleşen eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığı ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 102/1. maddesinde yer alan cinsel saldırı suçuna ilişkin anılan maddede öngörülen 2 yıldan 7 yıla kadar hapis cezasının alt ve üst sınırları nazara alınıp, mahkemece gerekçe gösterilerek sanık hakkındaki temel ceza teşdiden 3 yıl hapis cezası tayin edilmiş ise de,
hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58. maddesiyle yeniden düzenlenen 5237 sayılı TCK'nın 102. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde "cinsel davranışın sarkıntılık düzeyinde kalması halinde 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezasına" hükmedileceğinin kabul edilmesi karşısında, anılan düzenlemenin lehe olduğu ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas,
2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiği gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2016/8655, K. 2020/5286, 26 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama