Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/8723 K.2019/12512

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi gereği görüşüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, 29.03.2013 ve 02.04.2013 tarihlerinde muayenehanesine gelen mağdureye yönelik cinsel istismar eylemlerinde bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek, sadece 06.04.2013 günlü eyleminden cezalandırılması gerekirken atılı suçun zincirleme şekilde işlendiği kabul edilerek sanık hakkında belirlenen temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle sonuç cezanın fazla tayini,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.01.2017 gün ve 2014/3-508 Esas, 2017/22 sayılı Kararında belirtildiği üzere takdiri indirimin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararların da gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda "Sanığın dosyaya yansıyan sosyal ilişkileri gözönüne alınarak sanık hakkında takdiren TCK.nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" şeklindeki bir açıklamanın, kanun koyucunun aradığı anlamda kanuni ve yeterli bir gerekçe niteliği taşımadığı gözetilmeden sanık hakkında yetersiz gerekçeyle söz konusu maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi,