Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/9001 K.2020/4935

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanığın yokluğunda kurulan hükmün söz konusu tarihte askerde olmasından dolayı mernis adresine tebliğ edilmesi karşısında, söz konusu tebligatın usulsüz olması nedeniyle sonradan sanık tarafından verilen temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Katılan mağdure ile sanığın aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın olay günü on sekiz yaşından küçük mağdurenin kalçasına dokunması şeklinde ani ve kısa süreli gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 103/1-c.2. maddesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması,