KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2016/9011 E., 2017/2159 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Nisan 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Mağdure ... temyiz incelemesine gelmeyen sanık ... ... tarafından cinsel amaçla ve rızasıyla birden çok kez alıkonulması eylemlerine sanık ...'un yardım eden sıfatıyla katıldığına dair, cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinin tüm dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, atılı suçtan beraati yerine yeterli olmayan yazılı gerekçelerle mahkûmiyetine karar verilmesi,
Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Zincirleme suç halinde, ortada bir suç değil, birden fazla suçun mevcut olması nedeniyle sanık hakkında zincirleme suç kapsamında kalan her bir suç için kamu davasının açılması gerektiği, sanık hakkında düzenlenen 23.11.2010 tarihli iddianamede "...21.08.2010 günü saat 18.00 sıralarında ... ... müşteki ...'nın işyerine gelerek müştekiye 'kızı getirdik davayı geri al' dediği, saat 20:30 sıralarında müştekinin işyerine tekrar gelerek müştekiye ' davanızı geri aldınız mı.
Sözünüzde duracaksınız, durmazsanız kafanıza sıkacağız' diyerek tehdit ettiği..." şeklinde gerçekleştiği ileri sürülen tek bir tehdit eylemi hakkında dava açıldığı gözetilmeden iddianamede tarif edilmeyen ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan hüküm kurularak sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin tatbik edilmesi,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2016/9011, K. 2017/2159, 19 Nisan 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama