Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/9521 K.2017/669

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan vekilinin temyiz isteminin incelemesinde; Hükümlerden sonra katılanın ibraz ettiği 11.03.2014 havale tarihli dilekçesiyle sanıklar haklarındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında 5271 sayılı CMK'nın 243. maddesi uyarınca katılma kararı hükümsüz kaldığından, vekilin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, Sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Sanıklar haklarında koşulları oluşmadığı halde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması, mağdurun organlarından birinin işlevinin sürekli kaybedilmesine ve kemik kırığına neden olacak şekilde, 5237 sayılı TCK'nın 87/1-a, 87/3. maddelerince birden fazla nitelikli hal ihlali ile kasten yaralama suçunu işleyen sanıklar haklarında TCK'nın 86/1. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hükümler kurulması suretiyle cezaların eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli,

29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda, sanıklar aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmediği halde gerekçeli kararda, sanıklara maktu vekalet ücreti yükletilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,