Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/10003 K.2018/1335

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Serik Cumhuriyet Başsavcılığınca 2009/1831 sayılı dosyada yapılan soruşturma neticesinde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dolayı sanık hakkında 04.12.2009 günlü ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesinin ardından yine aynı suçlara ilişkin düzenlenen fezlekeyle Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilen dosyada sanık hakkında atılı suçlardan iddianame düzenlendiği tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 172/2. maddesinde yer alan "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça,

aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz" şeklindeki amir düzenleme gözetildiğinde kovuşturmaya yer olmadığına dair verilip de kesinleşen kararların sanığın hukuki güvencesini sağlamak bakımından yeniden soruşturulabilmesi için yeni delil bulunmasının ceza muhakemesi şartına bağlandığı anlaşılmaktadır.

Bu şart aynı zamanda ceza muhakemesine hakim olan "hukuk devleti", "adil yargılanma hakkı" ve "non bis in idem" (aynı fiilden dolayı iki kez yargılama olmaz) ilkelerinin ihlallerini de engellemektedir.

Buna göre, sanık hakkında müsnet suçlardan dolayı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra aynı olayla ilgili yeni bir delil de elde edilmediği nazara alındığında, açılmış olan kamu davasıyla ilgili kovuşturma şartının gerçekleşmediği gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,