Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/1059 K.2017/3129

İlk derece mahkemesince verilen re'sen de temyize tabi hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi. ... vekilinin 21.12.2016 tarihli dilekçesinde, cezanın işlenen suç ile orantılı olduğundan hükmün temyiz edilmediğinin belirtilmesi karşısında anılan hükme yönelik temyiz isteminin bulunmadığı kabul edilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Sanığın, mağdureye yönelik işlediği kabul edilen beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna uyan 5237 sayılı TCK’nın 103/2, 103/3. maddeleri uyarınca verilen ceza 15 yıla ulaşsa veya geçse dahi, suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın aynı Kanunun 49/1 ve 103/6. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar arttırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak hakkaniyet gereği belirlenen cezada uygun bir miktar daha arttırım yapılması yerine 103/6. maddenin uygulama dışı bırakılması ve sanığın,

çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu cebirle işlediği gözetilerek hakkında TCK'nın 103/4. maddesinin tatbiki gerektiği nazara alınmadan hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından ve dosya içeriğine göre mağdurenin annesi ile gayri resmi olarak birlikte yaşayan sanık hakkında, TCK’nın 103/3. maddesine göre arttırımın koruma ve gözetim yükümlülüğü yerine üvey kızına yönelik işlediği gerekçesiyle yapılması ise sonuç ceza miktarı değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.