Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/1231 K.2018/1734

İlk derece mahkemesince bozma verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıkların olay günü araca zorla bindirip kaçırdıkları mağduru Muratpaşa ilçesinden geçtikleri sırada ayaklarıyla cama vurması üzerine bıraktıklarının tüm dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, haklarında 5237 sayılı TCK'nın 110. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 324/4. maddesinde yer alan, ''Devlete ait yargılama giderlerinin 21.07.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir '' hükmü gereğince yargılama gideri olan 31 TL'nın sanıklardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi karşısında, bu miktardan her bir sanığın payına düşen 15,50 TL'lık yargılama giderinin devlet hazinesine yüklenmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde sanıklardan tahsiline hükmedilmesi,

Hükümlerden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,