Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/140 K.2021/3966

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kayden 01.07.1998 doğumlu olup, mahkemece ifadesinin alındığı 26.01.2016 tarihli duruşmada on sekiz yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, olaydan dolayı şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Katılan Bakanlık vekilinin suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Katılan Bakanlık vekilinin suça sürüklenen çocuk ile sanık ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki samimi ifadeleri, sanık ile suça sürüklenen çocuğun ikrar içerikli savunmaları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanık ... ile suça sürüklenen çocuğun, olay günü parkta gördükleri on dört yaşındaki mağdureyi cebir, tehdit veya hile olmaksızın yanlarına alarak diğer sanık ...’ın evine götürerek alıkoymaları ve suça sürüklenen çocuğun evden ayrılmasını müteakip Serkan'la mağdurenin mağazaya gitmelerinden ibaret eylemlerin bütün halinde 5237 sayılı TCK''nın 109/1, 109/3-f. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyetleri yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi