Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/2485 K.2018/2379

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, suç tarihlerinde öğrencisi olan mağdureye yönelik basit cinsel istismarda bulunduğuna dair mağdurenin aşamalarda değişen soyut beyanlarını destekleyen herhangi bir delil bulunmaması, duruşmada ifadesinin alınması sırasında hazır olan pedagog bilirkişinin, mağdureyle yaptığı görüşmede sanığın kendisine yönelik bir eyleminin olmadığını belirttiği halde duruşmada farklı anlatımda bulunduğunu, bu durumun yaşı nedeniyle diğer mağdur öğrencilerden etkilenmesinden kaynaklanmış olabileceğini, cinsel tacizin ne olduğunu bilmediğini ve başka bir öğrencinin uydurduğu bir şeyi doğru kabul etmesinin mümkün olduğunu belirtmesi,

savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,