Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/2532 K.2017/5183

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurelerin aşamalarda değişen çelişkili beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın atılı suçları işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın, kız kardeşleri olan mağdurelere karşı değişik tarihlerde evde yalnız kaldıkları zamanlarda cinsel istismar eylemlerinde bulunduğu, mevcut haliyle çocuğun cinsel istismarı suçu işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle, mağdurenin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, dosya kapsamına göre de sanığın, mağdurelerin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin bulunmaması karşısında, mevcut haliyle eylemlerin sadece çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da mahkumiyet kararları verilmesi,

Sanığın, kız kardeşi ...'a yönelik işlediği cinsel istismar eyleminden dolayı hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/2,103/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulurken, suç tarihinde onbeş-onsekiz yaş grubunda olduğunun kabulü ile aynı Kanunun 31/3. maddesi uyarınca cezadan indirim yapıldığı halde, diğer kız kardeşi ...'ye karşı aynı dönemde işlediği cinsel istismar suçundan dolayı hüküm kurulurken yanılgılı değerlendirme ile yaş küçüklüğü indiriminin uygulanmaması,