Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/2959 K.2017/3956

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanıklar müdafileri, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile müşteki ... vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık ... müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 13.09.2017 Çarşamba saat 09:30’a duruşma günü tayin olunarak sanık ... müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Sanık ... müdafiin yerinde görülen talebine istinaden yapılan duruşmalı incelemede 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek evrak tetkik edildi.

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının her aşamada kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu, Bakanlık vekili tarafından sunulan katılma ve temyiz istemli dilekçede de açıkça katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 6284 sayılı Kanunun 20/2. maddesi de gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının katılan ... vekilinin katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğü giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, hakaret suçundan verilen cezanın tür ve miktarı itibariyle kesin olması nedeniyle temyizi mümkün bulunmadığından katılan Bakanlık vekilinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıklar ...haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve Tarık hakkında şantaj, reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile Tarık hakkında fuhuş suçundan verilen beraat kararlarının incelenmesinde;

Mağdureye yönelik ikinci eylem tarihi 01.04.2015 olduğu halde 05.04.2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafileri, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmasının reddiyle sanık ... hakkında fuhuş suçundan verilen beraat kararı ve sanıklar ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ... hakkında şantaj, reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Sanıklar haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin, temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve kabule göre sanık ...'ın, daha önceden kendisinden temin ettiği çıplak fotoğrafları yayımlama tehdidiyle buluşmaya zorladığı mağdureyi 01.04.2015 günü diğer sanık ...'ın kullandığı araçla suç yerine götürmesinin ardından aracın arka kısmında rızası dışında mağdure ile sırayla cinsel ilişkiye girdikleri anlaşıldığından,

mevcut haliyle aralarında fikir ve eylem birliği bulunan sanıkların, üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle direncini kırdıkları mağdureye yönelik nitelikli cinsel istismar eylemlerini aynı mekanda birbirini takiben gerçekleştirdikleri ve her birinin bizzat işlediği eylemden ayrı olarak diğerinin eylemine TCK'nın 37. maddesi anlamında katılması nedeniyle haklarında tayin edilen cezaların TCK’nın 103/3-a ve 43. maddeleri uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,