Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/3083 K.2021/4412

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Sanık hakkında müstehcenlik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve aynı Kanunun 264. maddesine göre bu karara yönelik temyiz istemi itiraz kabul edilerek bu hususun mahallinde merciince değerlendirilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Katılan mağdureler vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdureler ..., ... ..., ...'in kanuni temsilcileri olan müştekiler ..., ... ile ...'nin, davaya katılmalarına rağmen yüzlerine verilen hükümleri temyiz etmemeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Gerekçeli karar başlığında suç adının sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı yerine çocuğun basit cinsel istismarı ve hükmün A, B, C bentlerinde ise cinsel saldırı olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.