KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2017/345 E., 2018/884 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi
- Suça sürüklenen çocuk
- ...
- Suç
- Hürriyeti tahdit
- Hüküm
- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin sekizinci fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve aynı maddenin onbirinci fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının keşinleşmesi koşuluyla ikinci suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı kabul edilerek yapılan incelemede,
28.05.2009 tarihli karar ile suça sürüklenen çocuk hakkında 02.04.2004 günlü işlediği atılı suçtan kurulan mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına ve suça sürüklenen çocuğun üç yıl denetim süresine tâbi tutulmasına karar verildiği, anılan kararın 05.06.2009 tarihinde kesinleşmesinden sonra 30.10.2010 günü işlenen kasıtlı suçtan kurulan mahkûmiyet hükmünün kesinleştiği, buna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05.06.2009'dan ikinci suçun işlendiği 30.10.2010 tarihine kadar dava zamanaşımının 1 yıl 4 ay 25 gün süreyle durduğu,
suça sürüklenen çocuğun işlediği hürriyeti tahdit eyleminin zamanaşımı süresi yönünden lehe kabul edilip 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-b. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturup öngörülen cezasının üst sınırı ile suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde oniki-onbeş yaş grubunda bulunması hususları gözetildiğinde aynı Kanunun 66/1-d, 66/2. maddeleri gereğince 7 yıl 6 aylık asli, 11 yıl 3 aylık ilave dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu ve duran zamanaşımı süresinin çıkartılmasından sonra suç tarihi ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2017/345, K. 2018/884, 12 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama