KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2017/413 E., 2017/1821 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2017
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yapılan yargılama sonucunda, atılı suçlardan mahkumiyetine dair Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.11.2013 gün ve 2011/242 Esas, 2013/351 Karar sayılı hükümlerin katılan vekili ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine,
Dairemizin 08.07.2014 gün ve 2014/4752 Esas, 2014/9272 Karar sayılı ilamı ile hükümlerin bozulması yönündeki kararıyla ilgili olarak ilk derece mahkemesince direnme kararı verilerek kurulan 02.12.2014 gün ve 2014/226 Esas, 2014/351 Karar sayılı ilamın katılan vekili ile sanık müdafiileri tarafından temyiz edilmesinin ardından Yargıtay Kanununun 15. maddesi gereğince direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunda inceleme sırası bekleyen dosyanın 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü,
6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden direnme kararıyla ilgili değerlendirme yapılmak üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, anılan direnme kararında belirtilen gerekçelerin dosya kapsamına uygun olduğu nazara alınarak yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanık müdafilerinin tüm temyiz itirazları ile katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2017/413, K. 2017/1821, 5 Nisan 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama