Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/5609 K.2018/929

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianame içeriğinde sanığın, diğer sanıklarla birlikte mağdur ...’i araca bindirip kaçırdığı belirtilip bunun dışında temyize konu hükme esas alınan mağdur ...’nın kaçırılması ile ilgili eyleminin tarif edilmemesi karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 225. maddesi kapsamında sanık hakkında usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün temyize konu olan mahkemenin hükmü olduğu gözetilerek, Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiiliyle bunun hukuki nitelendirmesi tartışılıp açıklanmak suretiyle gerekçeli hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde anılan hususları içermeyen yetersiz gerekçeyle karar verilmesi,

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,