Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/5850 K.2017/5591

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...’ın beraatine dair Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.04.2011 gün ve 2010/367 Esas, 2011/177 sayılı Kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 27.04.2012 gün ve 2012/100 Esas, 2012/4890 Karar sayılı ilamı ile bozulmasını müteakip yapılan yargılama sonunda sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 109/2, 109/3-f, 109/5. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair aynı Mahkemenin 26.02.2013 gün ve 2012/325 Esas, 2013/41 sayılı kararı ile ilgili olarak dosya kapsamına göre,

Sanığın suç tarihinde on beş yaşını bitirmeyen mağdureyi cinsel istismarda bulunmak amacıyla cebir, tehdit veya hile kullanmadan evine götürüp eylemini gerçekleştirdikten sonra mağdurenin rızasıyla evden ayrıldığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 109/1. maddesinde yer alan ‘’Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.” şeklindeki düzenleme nazara alınarak 5237 sayılı Kanunun 109/1. maddesi yerine,

aynı Kanunun 109/2. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin olunmasında ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 109/1. maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmasına rağmen sanığa ek savunma hakkı verilmeden anılan Kanunun 109/2. maddesinin tatbiki suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 226. maddesine aykırı davranılmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25.07.2017 gün ve 94660652-105-34-1025-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak