KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2017/630 E., 2021/2901 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Nisan 2021
- Mahkemesi
- Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hüküm
- Çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Suça sürüklenen çocuklar haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Suça sürüklenen çocuklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, savunma, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuk ...'la arasında fikir ve eylem birliği bulunan diğer suça sürüklenen çocuk ...’nin daveti üzerine on beş yaşından küçük mağdurenin olay günü ...'nin evine gitmesi şeklinde gerçekleşen eylemden dolayı suça sürüklenen çocukların 5237 sayılı TCK'nın 109/1, 3b-f, 5. maddeleri gereğince cezalandırılmaları gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 109/2, 3-b-f, 5. maddeleri ile hükümler kurulması,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2017/630, K. 2021/2901, 12 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama