Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/6668 K.2018/6136

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure ile tanıklar ..., ... ve mağdurenin annesi ...'in aşamalardaki beyanları ile tüm dosya içeriğine göre sanığın, olay tarihinde yanında çalışan mağdurenin arkasından sarılıp boynu ile omzunu öptüğünün anlaşıldığı, mahkemece verilen 24.02.2015 tarihli mahkumiyet hükmünün Dairemizin 23.02.2016 gün ve 2015/4591 Esas, 2016/1674 Karar sayılı ilamıyla,

sair temyiz itirazları reddedilerek 5237 sayılı TCK'nın 103. maddesinde değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunun suç tarihinden sonra 28.06.2014 günü yürürlüğe girmesi nedeniyle lehe Kanun karşılaştırması yapılarak varılacak sonuca göre mahkumiyet kararı verilmesi için bozulmasının ardından bozma kararına uyan mahkemece Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan aldırılan 24.06.2016 tarihli raporda mağdurenin ruh sağlığının etkilendiği ancak bu etkilenmenin ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olmadığının bildirilmesi karşısında,

sanığın atılı suçtan dolayı 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik öncesi yürürlükte bulunan TCK'nın 103/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,