Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/7698 K.2018/246

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyada mevcut nüfus kayıt örneğinden suç tarihinde 7 yıl 2 aylık olduğu anlaşılan mağdurenin, aşamalarda istikrarlı biçimde olay günü daha önceden tanımadığı sanığın kendisini zorla kucağına alıp ağzını kapatmak suretiyle evlerinin karşısındaki blokların girişine götürdüğünü ve buradan çıkmak istemesine rağmen bırakmadığını anlatmakla birlikte bu sırada sanığın kendisine yönelik cinsel istismar mahiyetinde eylemde bulunduğuna dair çelişkili iddialar da bulunması,

savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin sübuta yönelik delillerin değerlendirilmesine ilişkin olarak 5271 sayılı CMK'nın 230/1-b. maddesine uygun düşmeyen gerekçeyle çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurduğu mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken ek savunma hakkı tanınmadan, 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesine muhalefet edildiği gözetilerek anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılması yerine yazılı şekilde başvurunun esastan reddine karar verilmesi,