Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/77 K.2021/2918

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinin birinci fıkrasında "Hakim kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu delilller hakimin vicdani kanaatiyle serbestçe takdir edilir" ve aynı Kanunun 210. maddesinin birinci fıkrasında ise " Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda mahkemece aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdure dinlenmeyip, ifade CD'si dahi duruşmada taraflarla birlikte izlenmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Suça sürüklenen çocuğun olay günü mağdureye yönelik cinsel eylemini gerçekleştirdikten sonra tehdit içerikli sözler sarf ettiğinin tüm dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesi ile belirlenen temel cezanın koşulları oluşmadığı halde aynı Kanunun 103/4. maddesi ile artırılması,

Olay günü dokuz yaşındaki mağdureyi cebir, tehdit veya hile olmaksızın merdiven boşluğuna götüren suça sürüklenen çocuğun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 109/1-3f-5. maddeleri gereğince mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 109/2-3f-5. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,