Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/7808 K.2018/1792

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık müdafileri ile katılan tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafilerince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanık müdafilerinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede evrak tetkik edildi.

Sanık müdafilerinin hakaret ve şantaj suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizlerinin bulunmadığı nazara alınarak gereği düşünüldü:

Katılanın temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılanın mahkemece 19.11.2015 günü yüzüne karşı verilen hükmü CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip tefhimden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra sunduğu 23.11.2017 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik müdafilerin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Mağdurenin aşamalardaki anlatımları, savunma, tanıklar ..., ..., ... ile ...’ın anlatımları ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediğini kabul eden mahkemenin uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden ve sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükümde de tabancanın kuru sıkı olduğunun mağdure tarafından bilinmemesi nedeniyle korkutuculuk özelliği bulunduğundan, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümlerden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin çıkartılarak yerlerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas,