Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/7894 K.2018/922

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen re'sen de temyize tabi hüküm incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında atılı suçtan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 103/3, 103/4. maddeleri ile 18 yıl hapis cezasına hükmedilmesinden sonra mağdurenin ruh sağlığının bozulmasından dolayı ceza adaleti bakımından aynı Kanunun 103/6. maddesine göre 20 yıla kadar hapis cezasına hükmedilebileceği gözetilip belirlenecek ceza üzerinden TCK'nın 43. maddesinin uygulanacağı nazara alınmadan, önce TCK'nın 43. maddesinin tatbik edilip bulunan cezanın 20 yılı aştığından bahisle 103/6. maddesinin uygulama dışı bırakılması aleyhe temyiz olmadığından ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün,

önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiği dikkate alınmadan hüküm kurulmuş ise de; sanığın üzerine atılı ırza geçme suçunu düzenleyen 765 sayılı TCK'nın 414/2, 417, 418/2, 80, 59. maddelerinin en lehe tatbikinde dahi 5237 sayılı Kanun uyarınca verilen hükmün lehe olması nedeniyle bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.