Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/797 K.2017/2879

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.05.2011 gün ve 2009/35 Esas, 2011/150 Karar sayılı hükmün sanık müdafiince temyizi üzerine Dairemizin 21.05.2013 gün ve 2013/2506 Esas, 2013/6271 Karar sayılı ilamı ile onanması yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.01.2017 gün ve 2016/375373 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince sanık hakkında eylemin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturacağı gerekçesi ile sınırlı olarak itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelendi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 21.05.2013 gün ve 2013/2506 Esas, 2013/6271 Karar sayılı onama kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriğine göre, mağdurenin aşamalarda cinsel ilişkinin ne anlama geldiğini bildiğini söyleyerek sanıkla cinsel ilişkiye girmediğini, sanığın cinsel organını kendisinin cinsel organına sokmadığını, sürtmek suretiyle boşaldığını ve ıslaklığı vücudunda hissettiğini beyan etmesi karşısında, mağdureye yönelik eylem nedeniyle açılmış başka soruşturma veya kovuşturma dosyalarının bulunup bulunmadığı da araştırılıp, varsa bunlar getirtildikten ve mağdureden alınan cenine ilişkin DNA raporu da nazara alınarak tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra suçun sübutu ve niteliğinin belirlenmesi gerekirken, sanığın ilişkiye girdiklerine dair soyut ikrarı ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,