Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/10067 K.2019/9202

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, savunma ile bunu destekler nitelikteki tanık beyanları, mağdurenin soyut beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında, verilen hapis cezasının iki yıldan az olması, getirtilen adli sicil kaydına göre suç tarihinden önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olduğunun anlaşılması, suçu işledikten sonra yargılama sürecindeki davranışları nedeniyle pişmanlık duyduğu ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede kanaat oluşması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesi tatbik edilmesine rağmen aynı nedenler gerekçe gösterilerek TCK'nın 62 ve 5271 sayılı CMK’nın 231. maddelerin uygulanmaması suretiyle çelişkiye sebebiyet verilmesi,

Tayin edilen kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi nedeniyle uygulama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesinin tatbikine karar verilmesi,