Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/10483 K.2019/12497

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Oluşa uygun kabule göre suça sürüklenen çocuğun, olay günü kimlikleri tespit edilemeyen iki arkadaşıyla birlikte mağdure ile arkadaşı tanık Serenay’ın etrafını sarmasının ardından diğerleri mağdureyi ellerinden tuttuğu sırada suça sürüklenen çocuğun yaklaşık beş dakika süreyle mağdurenin göğüsleri ile cinsel bölgesini okşama şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 103/1-1.cümle, 103/3-b,

103/4 maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda yapılan değişiklikler sonrası bu suç için öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanunun 12 ve 5271 sayılı CMK'nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,