Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/1271 K.2018/3082

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ve temyiz istemlerinin reddine dair Ek kararlar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar Mehmet ile Mustafa haklarında verilen Ek kararların incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz istemlerinin reddine dair verilen Ek kararlar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanıklar Mehmet ile Mustafa'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararların ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/2. maddesi uyarınca, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağından, sanığın önceki mahkûmiyetlerinden en ağır cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması gerektiği, en ağır cezayı içeren ilam tehdit suçundan Muğla Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/56 Esas ve 2010/97 Karar sayılı 5 ay hapis cezasını içeren ilam ise de,

söz konusu suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine eklenen fıkraya göre uzlaşmaya tabi olduğu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri de gözetildiğinde mahkemesince tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrüre esas ilamın belirlenmesinde zorunluluk bulunması,