Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/1412 K.2019/8908

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece yüzüne karşı verilen hükümleri katılan Bakanlık vekilinin CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip tefhimden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra sunduğu 15.01.2015 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıklar ile müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ile müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Çukurova Üniversitesi Çocuk ve Ruh Sağlığı Ana Bilim Dalı Başkanlığı’nın 31.12.2009 tarihli heyet raporunda ''küçük yaştan itibaren duygusal ve cinsel şiddeti içeren kronik istismara maruz kaldığı, kişide saptanan borderline kişilik bozukluğuna bunun katkısı olduğu ve yaşadığı istismar olaylarının bu belirtileri arttırdığı'' şeklinde bilgi verilmesi karşısında mağdurenin ruh sağlığındaki bozulma ile sanıkların eylemleri arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığına ilişkin açıklama içermeyen ve içeriği itibariyle yetersiz olan rapora dayanılarak sanıklar haklarında belirlenen cezaların koşulları oluşmadığı halde TCK’nın 103/6. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayini,