Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/2749 K.2018/4843

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdure ...'ya yönelik çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdureler ..., .. ile ...'a çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (üç kez) kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükümlere ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurelerin duruşma sırasında verdikleri beyanlara göre sanığın, aynı tarihte mağdure ...'nin elini tutma ve arkasından sarılma, farklı tarihlerde mağdure...'ın kalçasına bir kere vurma ve sarılma ve değişik günlerde mağdure ...'a sarılarak sıkma, telefonla konuşurken mağdurenin boynu ile yanaklarını eliyle okşama ve mağdurenin nöbetçi olduğu bir tarihte belini tutma şeklindeki eylemlerinin ani ve kesintili şekilde gerçekleşip, süreklilik arz etmemesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek,

ilk derece mahkemesince 5237 sayılı TCK'nın 103/1-c.2, 43. maddelerine göre cezalandırılması yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 103/1-c.1. maddesi ile uygulama yapılması nedeniyle hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 14.11.2017 gün ve 2017/1324 Esas, 2017/1466 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükümlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, 03.07.2018 tarihinde sanık hakkında mağdure ...'ya yönelik eylemlerinden kurulan hükümler yönünden oybirliğiyle ve mağdureler..., ... ile ...'a yönelik eylemlerinden kurulan hükümler yönünden ise üyeler ... ile ...'in karşı oyları ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Oluşa uygun kabule göre sanığın mağdure ...'nin elini tutma ve arkasından sarılma, farklı tarihlerde mağdure ...'ın kalçasına bir kere vurma ve sarılma ve diğer mağdure...'a yönelik olarak ise sarılarak sıkma,

telefonla konuşurken mağdurenin boynu ile yanaklarını eliyle okşama ve mağdurenin nöbetçi olduğu bir gün belini tutma şeklinde gerçekleşen eylemlerinin Dairemizin istikrar kazanmış uygulamalarına göre sarkıntılık düzeyini aştığı gözetilerek ilk derece mahkemesince bu kabule uygun şekilde kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince verilen hükmün onanması gerekirken,

müstekar içtihatlara aykırı düşecek şekilde anılan eylemlerin sarkıntılık düzeyinde kaldığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın bozulması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.