Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/3802 K.2020/2560

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi gereğince itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan karara yönelik temyiz istemi CMK'nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz kabul edilip bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından,

sanık ... müdafisinin anılan karara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince Reddiyle, incelemenin sanıklar haklarında nitelikli yağma ve sanıklar ... ile ... haklarında ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararın son paragrafında hükümlerin dosya ile ilgisi bulunmayan "..sanık ...müdafisi AV. ... katılan ... vekili AV. ..., sanık ...'ın yüzüne karşı.." verildiği belirtildiği halde gerekçeli kararda ".. sanık ... müdafii Av. ..., sanık ... müdafi AV. ..., sanık ... müdafi AV. ...'in yüzüne karşı.." verildiği yazılarak kısa karar ile gerekçeli karar arasında karışıklığa yol açılması,