Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/4151 K.2018/7503

Sanık ...'nun cinsel taciz ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından yapılan yargılaması sonunda 5237 sayılı TCK'nın 105/1, 105/2-d, 43/1, ve 123/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.05.2016 gün ve 2015/619 Esas, 2016/262 sayılı Kararını kapsayan dosya incelendi;

Dosya kapsamına göre sanığın eyleminin, kardeşi adına kayıtlı cep telefonu ile katılana 25.07.2015 tarihinden başlayarak farklı zamanlarda cinsel içerikli mesajlar göndermekten ibaret olduğunun anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 105/1. maddesi kapsamında cinsel amaçlı taciz suçunu oluşturacağı, zira aynı Kanunun fikri içtima hükümlerini düzenleyen 44. maddesi uyarınca bir fiil ile birden fazla suçun oluşmasına sebebiyet veren kişinin, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılacağının hüküm altına alındığı,

ancak bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bir cezaya hükmedileceği ve bu durumda cezanın, dörtte birinden dörtte üçüne kadar arttırılacağına dair aynı Kanunun zincirleme suç hükümlerini düzenleyen 43. maddesi gereğince cezada artırım yapılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde iki ayrı suçtan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 06.03.2018 gün ve 94660652-105-35-13596-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma yazısına atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenerek gereği düşünüldü: