Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/4511 K.2018/4810

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi ve suça sürüklenen çocuk müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olayın intikal biçimi ve zamanı, 08.04.2017 tarihli adli rapor içeriğine göre mağdurede fiili livata bulgularının olmadığının anlaşılması ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun eyleminin mevcut haliyle çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek ilk derece mahkemesinin sübuta yönelik delillerin değerlendirilmesine ilişkin olarak 5271 sayılı CMK'nın 230/1-b. maddesine uygun düşmeyen gerekçeyle kurduğu mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi,

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesinde yer alan "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, kendisini vekille temsil ettiren Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanun aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları ile suça sürüklenen çocuk müdafiin duruşmalı inceleme sırasında sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 11.09.2017 gün ve 2017/2346 Esas, 2017/1738 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, 02.07.2018 tarihinde üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Kanıtları değerlendirme ve maddi gerçeği belirleme yetkisinin, sözlü duruşma yapan ve kanıtlarla doğrudan temas eden yerel ve istinaf mahkemelerinin olanak ve yetkilerinde olması, Yargıtay'ın inceleme yetkisinin hukuki denetimle sınırlı bulunması, bozma kararında bu yetkinin aşılarak CMK'nun 288 ve 294. maddelerine aykırı biçimde maddi vakanın ve mahkemenin takdir yetkisinin denetlenmesi ve bunun sonucunda yerel mahkemenin saptadığı maddi meselenin değiştirilmesi,

bunun yanında içeriğine göre bozma nedeni olarak kanıtların takdirinin hatalı olması gösterildiği halde hukuksal sebep kısmına gelindiğinde gerekçe noksanlığında söz edilerek ve dayanak olarak CMK'nın 230/1-b maddesi yazılarak çelişkiye düşülmesi, ayrıca oylamanın (Yargıtay'ın maddi meseleyi inceleme yetkinin olup olmadığı ve sübut konusunda ayrı oylama yapılarak azınlığa esas hakkında oy verme imkanı verilmesi gerekirdi) CMK'nın 224 ve 229.maddelerine aykırı olması nedenleriyle, anılan bozma kararının hukuka aykırı olduğu kanaatine vardığımızdan sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.