Sanıkların atılı suçlardan mahkumiyetlerine dair Zile Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.11.2017 tarih ve 2016/80 Esas, 2017/56 Karar sayılı hükümlerden sanık ... hakkında şantaj ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, diğer hükümlere yönelik istinaf başvurularının kabulüyle hükümlerin kaldırılarak müsnet suçlardan mahkûmiyetlerine,
sanık ... müdafiin sanık hakkında şantaj suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün kaldırılarak müsnet suçtan mahkûmiyetine dair karara yönelik temyizi ile katılan bakanlık vekilinin sanık ... hakkında şantaj suçundan ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün kaldırılarak müsnet suçlardan mahkûmiyetleri ile sanık ... hakkında şantaj suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik temyiz taleplerinin CMK 296. maddesi uyarınca reddine,
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Katılan Bakanlık vekilinin, 16.01.2018 tarihli temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme degözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin ek temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi gösterilmediği anlaşıldığından, ek karara yönelik vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık ... müdafiin sanık ... hakkında şantaj suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin reddine dair verilen 16.02.2018 tarihli Ek kararın incelenmesinde;
Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA,
Sanık ... müdafiin, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle müsnet suçtan mahkûmiyetine dair karara yönelik temyiz talebinin reddine dair verilen 16.01.2018 tarihli ek kararın hukuki dayanaktan yoksun olduğu gözetilerek kaldırılmasına karar verildikten sonra sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanıklar müdafiilerinin, sanık ...'ın ve katılan bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede,
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik vaki istinaf başvurusunun esastan reddine ve diğer hükümlere yönelik istinaf başvurularının kabulüyle hükümlerin kaldırılarak müsnet suçtan mahkûmiyetlerine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanıklar müdafiilerinin, sanık ...'ın ve katılan bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.