Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/5359 K.2018/6526

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, savunma, tanık anlatımları ile adli raporlar nazara alındığında babası...'in beyan ettiği üzere daha önce iki kez evden kaçan on beş-on sekiz yaş grubundaki mağdurenin, arkadaşı olan sanıkla olay tarihinde buluşup aracına binmesinin ardından yakıt parası olmadığını söyleyen sanığa yüzüğü ile cep telefonu ve nüfus cüzdanını verdiği,

ancak kuyumcu bulamadığı için yüzüğü satamayan sanığın kendi cep telefonu ile diğer telefonu da satıp parasıyla yakıt aldıktan sonra bir müddet daha beraber gezdiklerinin ve sanığın yakıt ve alkol almak için aracı durdurduğu zamanlarda mağdurenin etrafta bulunan kişilerden yardım istemediğinin tüm dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, sanığın cebir, tehdit ya da hile kullanmak suretiyle on beş yaşından büyük mağdureyi kaçırarak alıkoyduğu hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve mevcut haliyle eylemin TCK'nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturup mağdurenin kanuni temsilcisi olan ...'in sanıktan şikayetçi olmadığı da gözetilerek değişen suç vasfına göre kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,