Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/5378 K.2020/772

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunca düzenlenen 16.09.2005 günlü raporda sanığın mezkur suçu işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını anlama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini etkileyecek derecede akli arızanın etkisi altında olduğu,

dolayısıyla 31.01.2004 tarihinde sanığı bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğu tam olmayıp, TCK'nın 47. maddesinin (5237 sayılı TCK'nın 32/2. maddesinin) tatbikinin uygun olduğu bildirilmiş ise de, anılan raporun sanığın 31.01.2004 günü işlediği hırsızlık, sarkıntılık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarıyla ilgili düzenlenip, 29.09.2010 tarihinde işlendiği iddia olunan iş bu dava konusu suçlara yönelik olmadığının anlaşılması karşısında,

sanığın dava dosyasıyla birlikte içerisinde psikiyatri uzmanının da bulunduğu tam teşekküllü devlet veya üniversite hastanesi bünyesinde oluşturulacak sağlık kuruluna veya Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna sevk edilip, muayenesinin yaptırılarak suç tarihi itibarıyla işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı, fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı,

mevcut haliyle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 32/1 ya da 32/2. maddelerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususlarında rapor aldırıldıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Katılanın aşamalardaki beyanlarında ortaya çıkış tarihinden yaklaşık altı ay önce sanığın evine gelerek kapıdan kendisine baktığını, durumu fark etmesi üzerine koşarak kaçtığını beyan etmesi karşısında, katılanın temin edilerek olayın detaylı gerçekleşme şekli ile suç tarihinin tespiti hususunda beyanının alınmasının ardından, eylemin cinsel taciz suçuna vücut verip vermediği ve tespit edilecek olay tarihine göre şikayetin altı aylık kanuni süresinde yapılıp yapılmadığı belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,