Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.10.2017 gün ve 2017/43 Esas, 2017/286 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden ise anılan kararın yok hükmünde olması nedeniyle mevcut haliyle istinaf incelemesine konu bir hüküm bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.
Sanık müdafiin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
İlk derece mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-f, 109/5. maddeleri uyarınca verilen 6 yıl hapis cezasının yok hükmünde olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesince karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, dilekçede belirtilen temyiz gerekçesinin Bölge Adliye Mahkemesinin anılan hükmüne ilişkin olmayıp, ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden,
hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafiin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sanık müdafiin sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında tekerrür hükmü uygulanırken 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi gereğince cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde anılan maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 19.01.2018 gün ve 2018/26 Esas, 2018/114 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.10.2017 gün ve 2017/43 Esas,
2017/286 Karar sayılı hükmünde yer alan tekerrür uygulamasına ilişkin bölümdeki “sanık hakkında almış olduğu ceza gözönünde bulundurularak cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına" ibaresinin çıkartılarak yerine "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan ilk derece mahkemesi hükmünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.