Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/6530 K.2019/222

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında Silifke 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 29.06.2010 gün ve 2010/794 Esas, 2011/127 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkûmiyet hükmünün karar tarihi itibariyle temyiz kanun yoluna tabi olup Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşılmakla ilk derece mahkemesinde tekerrüre esas alınmasında herhangi bir hukuka aykırılık olmamasına karşın Bölge Adliye Mahkemesince bu hususun eleştiri konusu yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ...’ın temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ...’in temyiz isteminin incelenmesine gelince;