Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/6541 K.2020/3609

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanığın lehine olan ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 Sayılı Kanunla yapılan değişiklik öncesi 5237 Sayılı TCK.nın 104/1. maddesinde düzenlenen hapis cezasının üst sınırının 2 yıl olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesinde yer alan ''Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir'' şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması,

davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu gözetildiğinde, Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 27.01.2012 tarihli iddianame ile sanığın bir kez nitelikli cinsel istismar eyleminde bulunduğundan bahisle kamu davası açılıp, müsnet suçun zincirleme şekilde işlendiğine dair iddianamede herhangi bir anlatımda bulunulmadığı halde sanık hakkında belirlenen temel cezanın TCK'nın 43/1. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayini,