Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/6715 K.2019/8228

Cinsel taciz ve hakaret suçlarından sanık......’ ın yapılan yargılaması sonunda 5237 sayılı TCK.nın 105/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1500 TL adli para cezası ile, aynı kanunun 125/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK’ nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Niğde 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 28/09/2011 tarihli ve 2011/567 Esas, 2011/722 Karar sayılı kararı verildiği,

bu kararın 14.10.2011 tarihinde kesinleşmesine müteakip, deneme süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle yeniden yapılan yargılaması sonunda hakkındaki hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun’un 125/2, 105/1, 62 (iki kez) ve 52/2 (iki kez) maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1.500,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Niğde 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 23/11/2012 tarihli ve 2012/639 Esas, 2012/579 Karar sayılı kararında, ihbarda bulunan Niğde 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 17/05/2012 tarihli ve 2012/175 Esas, 2012/336 Karar sayılı kararına konu ikinci suçun 21/05/2011 tarihinde işlendiği gözönüne alındığında,

5 yıllık denetim süresi başlamadan önce ikinci suçun işlendiği ve hükmün açıklanma şartlarının oluşmadığının gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27.06.2018 gün ve 94660652-105-51-7899-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Niğde 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 23/11/2012 tarihli ve 2012/639 Esas,