Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/6861 K.2018/7292

İlk derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği,

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup buna göre mahkemece sanık hakkında atılı suçtan doğrudan tayin edilen 1.800 TL adli para cezasına ilişkin hükmün miktar itibarıyla CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından, anılan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılan sanık hakkında basit cinsel saldırı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Olayın intikal şekli ve zamanı, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığından katılan sanığın müsnet suçu işlediği hususunda mağdurenin çelişkili ve soyut beyanları dışında cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de; Katılan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 102/1, 43/1. maddeleri ile belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasında aynı Kanunun 62/1. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapıldığında 2 yıl 1 ay yerine yazılı şekilde 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,