Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/6910 K.2018/7683

İlk derece mahkemesince verilen hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun soruşturma evresindeki anlatımı, sanığın müdafii huzurunda alınan kolluk ve sorgudaki ikrar içerikli savunmaları, mağdurda kronik livata bulgusu bulunduğuna dair Bakırköy Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 02.11.2011 tarihli raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın, mağdura organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismarda bulunduğunun anlaşılması nedeniyle hakkında TCK' nın 103/2. maddesi ile hüküm kurulması gerikirken, yazılı şekilde aynı Kanunun 103/1. maddesinin tatbiki suretiyle eksik ceza tayini,

Sanığın "mağdur kendisini on yedi yaşında tanıtmıştı, kendisi de on yedi yaşında görünüyor" şeklinde, sorgudaki ve "mağdurun on dört yaşında olduğunu bilmiyorum" yönündeki duruşmadaki savunmaları karşısında, Anayasa Mahkemesinin gerekçeli karar hakkına ilişkin 25.03.2015 günlü, 2014/6419 başvuru numaralı kararı ve tüm dosya içeriği nazara alınarak, olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışılıp bu yöndeki savunmanın reddi nedenleri karar yerinde açıklandıktan sonra hükme varılması yerine, noksan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurularak 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine muhalefet edilmesi,

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,