Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/701 K.2018/5932

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 24.12.2013 tarihli raporda mağdurede travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluk tespit edildiği, ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan bu tablonun iddia edildiği gibi cinsel istismara bağlı ortaya çıkabileceği gibi, mevcut psikiyatrik tablonun yaş farkı fazla olmayan mağdure ile suça sürüklenen çocuğun; hile,

şiddet veya zorlama olmaksızın, erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına da bağlı olabileceği ayrıca olay sonrasında gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceği, bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağı yönünde bilgi verilmesi karşısında; mağdurenin ruh sağlığının mevcut eylem sebebiyle bozulup bozulmadığının kesin olarak tespit edilememesinden dolayı suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 103/6. maddeleri gereğince hükmedilen 15 yıl hapis cezası üzerinden, aynı Kanunun 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapıldığında bulunan 7 yıl 6 ay hapis cezasının aynı maddenin son cümlesi gereğince 7 yıldan fazla olamayacağı ve TCK'nın 62. maddesinin de bu ceza üzerinden tatbiki gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,