Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/7100 K.2020/427

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde on beş yaşından küçük mağdureyle birden fazla cinsel ilişkiye girmesi şeklindeki eylemleriyle ilgili Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 17.01.2014 gün ve 2011/174 Esas, 2014/9 sayılı kararı ile zincirleme biçimde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün Dairemizin 23.10.2014 gün ve 2014/5539 Esas, 2014/11546 Karar sayılı ilamı ile onanıp, ayrıca sanığın mağdureyi farklı zamanlarda fuhuş maksadıyla Avni isimli kişiye temin edip,

onunla birden fazla cinsel ilişkiye girmesini sağlamak suretiyle bu kişinin mağdureye yönelik işlediği zincirleme biçimde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemlerine 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesi kapsamında müşterek fail olarak katılması nedeniyle eylemlerinin hem aynı Kanunun 227/1. maddesinde düzenlenen çocuğun fuhşu hem TCK'nın 103/2. maddesinde yer alan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarını oluşturup,

44. maddede düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince sanığın daha ağır olan zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde çocuğun fuhşu suçundan hüküm kurulmasının hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasının ardından mahkemece uyma kararı verildikten sonra sanığın zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile çocuğun fuhşu suçundan ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,