Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/8086 K.2018/7221

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, yapılan değerlendirmede gereği düşünüldü: Katılan Bakanlık vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde; Mahkemece yokluğunda verilip 02.10.2017 günü usulüne uygun şekilde tebliğ edilen kararın, katılan Bakanlık vekilince 5271 sayılı CMK'nın 05.08.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanunun 21. maddesiyle değiştirilmeden önceki 291. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenip tebliğden işlemeye başlayan yedi günlük kanuni süresinden sonra sunulan 10.10.2017 havale tarihli dilekçeyle temyiz edildiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıkla ilgili dosya içerisinde bulunan Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Hastanesince düzenlenen 07.12.2015 tarihli raporda sanığın akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azaldığı belirtilmişse de Dördüncü Adli Tıp İhtisas Kurulunca düzenlenen 28.11.2016 tarihli raporda sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun belirtilmesi karşısında,

raporlar arasında oluşan çelişkinin giderilerek tam bir vicdani kanaatin oluşması bakımından sanığın temin edilecek bütün raporlarıyla birlikte Adli Tıp Genel Kuruluna sevk edilerek cezai ehliyeti hususunda rapor alındıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, anık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 15.06.2017 gün ve 2017/724 Esas, 2017/1281 Karar sayılı istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanığın müsnet suçtan mahkumiyetine yönelik hükmünün, 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, suç vasfı yönünden Üye ...'ün kısmı karşı oyu ve oy çokluğuyla, bozma sebebine ilişkin 04.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Mağdurun 4 yaşında olduğu, sanığın önce cinsel organına, daha sonra ağzına soktuğunu söylemesine rağmen vajinal veya anal bölgesinde herhangi bir bulguya rastlanmadığı, mağdurun yaşı da dikkate alındığında beyanının tek başına nitelikli cinsel istismar için yeterli olmadığı, mağdurun annesi olay yerine geldiğinde sanığın fermuarının açık, mağdurun bir kısım kıyafetlerinin çıkarılmış olması karşısında; mevcut haliyle eylemin çocuğun basit cinsel istismarı kapsamında kaldığı, nitelikli cinsel istismara ilişkin delil bulunmadığı düşüncesiyle sayın çoğunluğun eylemin nitelikli cinsel istismar olduğu yönündeki görüşüne katılmıyorum.