Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/8181 K.2019/7972

İlk derece mahkemesince verilen hükümler sanık müdafisi tarafından temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler gözetilip, dosya incelendi.

Sanığın mağdurlara karşı konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında hüküm kurulurken hükümde, TCK'nın 116. maddesinin “2. fıkrasının” hükümde yazılmaması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdureye karşı basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığın gece vakti mağdurenin evine girdiği, mağdureye onu bir kez öpeceğini söylediği, mağdure çığlık atınca kaçması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 105. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Uygulamaya göre de;

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk tesisi,